Woensdagavond 20 augustus 2008
We zijn weer veilig thuis aangekomen! Ik was van plan nog in Philly (de trouwe lezers weten welke stad hier wordt bedoeld...) een laatste stukje te schrijven, maar we kwamen er maandag achter dat Eva ons in de steek liet. We probeerden alvast de route naar JFK in New York in te toetsen, dat lukte nog net, Eva ging rekenen en bleef toen steken. Het touchscreen werkte niet meer. We konden Eva wel aan-, maar niet meer uitzetten, aansluiten op de computer hielp ook al niet en alle pogingen om Eva weer aan de praat te krijgen kostten dusdanig veel energie dat we er niet meer aan toekwamen onze belevenissen van maandag aan het blog toe te vertrouwen.
De maandag was de dag van de trolleytour. Interessant! We bezochten de historische plaatsen waar de Amerikaanse Grondwet en de Akte van Onafhankelijkheid is getekend en kregen heel veel technische informatie over die Grondwet en de Onafhankelijkheid. Het was warm, maandag, zo'n 36 graden en de behoefte aan een koud biertje deed zich gevoelen, dus togen we naar de plaatselijke drugstores: geen bier. De Pharmacie? Ook niet. Eeen Warehouse misschien? Nee. Dan maar een winery geprobeerd: ook daar geen bier. Wat blijkt? In heel Philadelphia is geen blikje bier te krijgen. In arren moede hebben we toen maar een flesje gekocht in de bar van ons hotel tegen de afschuwelijke woekerprijs van VIER dollar voor één flesje. Toekomstige bezoekers van deze stad zijn hierbij gewaarschuwd!
Nu Eva het liet afweten moesten we zelf de route uitzoeken en dat was niet zo'n eenvoudig karwei. We zaten in het meest drukke gedeelte van de USA en de snelwegen lopen daar kriskras door elkaar. Met de nodige moeite hebben we een route uit kunnen printen en zo waren we dinsdag geheel op onszelf aangewezen om bij vliegveld JFK in New York aan te komen. Het is met enige vertraging door files gelukkig allemaal goed gekomen, maar het heeft ons wel enige energie gekost.
Op het vliegveld moesten we een uur in de rij staan voordat we konden inchecken (grrrr...) en vervolgens had het vliegtuig een uur vertraging. Dat uur werd door de gunstige weersomstandigheden weer ingehaald zodat we alsnog op tijd zijn geland vanmorgen.
We konden direkt instappen in de klaarstaande taxi en zagen na vier weken ons huis weer terug. We zijn dankbaar en blij dat we de afgelopen vier weken samen hebben mogen beleven en zien met heel veel vreugde terug op alle mooie ontmoetingen en alle bijzondere ervaringen. Dankbaar zijn we ook dat we gezond en zonder ongelukken de reis hebben mogen voltooien, zeker als we de verschrikkelijke berichten uit Madrid horen, waar een vliegtuig van de startbaan is geraakt...
Vanmiddag hebben we onze eerste normale broodmaaltijd sinds vier weken genuttigd en ook hier overheersten bij ons gevoelens van dankbaarheid dat we nu niet meer van dat smerige plakbrood uit de USA hoeven te eten.
Dit is voorlopig het laatste bericht. Dank jullie allemaal voor de reacties en de bemoedigende woorden. Je kunt altijd nog reageren op dit blog of op reindevries@gmail.com
woensdag 20 augustus 2008
maandag 11 augustus 2008
Fotogalerij
Stefan in de sneeuw op Mount Rainier
De hele familie in de sneeuw
Marcel onder zeil
Trotse vader met zoon
Varen met de Argosy
Trotse vader met zoon
Trotse moeder met zoon
Bij de Niagara Watervallen
De Maid of the Mist
O nee, dit is de echte Maid of the Mist
Marcel onder zeil
Trotse vader met zoon
Varen met de Argosy
Trotse vader met zoon
Trotse moeder met zoon
Bij de Niagara Watervallen
De Maid of the Mist
O nee, dit is de echte Maid of the Mist
vrijdag 8 augustus 2008
maandag 4 augustus 2008
zondag 13 juli 2008
Familie in de USA
Hierbij een kleine indruk van onze jongste kleinzoon, Marcel A. de Vries. Hij is geboren op 14 oktober 2007 in Seattle en is inmiddels druk bezig de wereld te verkennen.
R en W op rondreis
Dinsdagavond 5 augustus 2008
Vanmorgen de auto opgehaald in Newark, waarna een spannende rit begon naar het noorden van de staat New York. Gelukkig bewijst Eva (van de TomTom) ons goede diensten door ons zeer geduldig door het drukke verkeer te loodsen.
Op dit moment zitten we in ons luxe hotel in Lake George (twee badkamers, twee kamers, alles er op en er aan) te genieten van een glas goede wijn.
Woensdagavond 6 augustus 2008
Na een goede nachtrust zijn we vanmorgen op weg gegaan in de Adirondack regio. Lake George blijkt een heel gezellig stadje te zijn en de omgeving is prachtig. Heuvelachtig, mooie meren, leuke dorpjes.
De middag hebben we grotendeels doorgebracht in Lake Placid, bekend van de Olympische winterspelen van 1932 en 1980. We hebben een bezoek gebracht aan de springschans en via een kabelbaan en een lift zijn we bovenop wezen kijken. Vanaf heden hebben we nóg meer respect voor schansspringers dan we al hadden.
Vanavond het stadje Lake George bezocht, waar we ons verbaasden over de overvloed aan shirts, mokken, glazen, speelgoed en allerlei prullaria, zelfs zagen we een winkel met alleen maar spullen voor de Kerst.
Donderdag 7 augustus 2008
Vanmorgen bijtijds vertrokken naar onze volgende bestemming: Mansfield in Pennsylvania. Eva had al snel de meest handige route berekend en leidde ons feilloos over de weg. Onderweg getankt: $3,899 per gallon, een koopje, alhoewel de Amerikanen daar anders over denken. De benzineprijzen zijn voorpaginanieuws en verdringen zelfs de weerberichten en de sportuitslagen. Het tanken ging beter dan gisteren: toen werd onze creditcard niet geaccepteerd en moesten we van te voren een bedrag betalen waarvoor we dan konden tanken, een nogal belachelijk systeem. Het aardige meisje achter de kassa zei “you hate me” toen ik liet merken dat ik mijn tank vol wilde hebben en dat dit niet op deze manier lukte. Ik heb haar wel gerustgesteld “No my dear, I love you, but I hate the system”.
Het landschap is heuvelachtig, mooi groen en vriendelijk. Mansfield is een boerengehucht waar de rust van af straalt. We genieten van de rust en de ruimte.
Vrijdagavond 8 augustus 2008
De weersvooruitzichten voor vandaag waren regenachtig, dus hebben we op deze dag onze culturele dag gepland. In Corning hebben we het glasmuseum bezocht. In New York zagen we geen enkel museum van binnen, we voelden ons wat schuldig over het gebrek aan cultuur, vandaag echter hebben we een dermate grote shot cultuur gehad dat we daar de hele verder vakantie op kunnen teren. Het glasmuseum is volgens de boekjes de tweede grote attractie in de staat New York en wij begrijpen waarom. Er is een unieke verzameling glas te zien met spectaculaire demonstraties, interessant voor kinderen en volwassenen. Gelikt opgezet, zoals bijna alles hier. We zijn dan ook niet toegekomen aan het bezoeken van de 90 wineries in deze omgeving.
Op de TV hier gaat het vrijwel uitsluitend over John Edwards, de voormalige presidentskandidaat, die een buitenechtelijke relatie had in 2006 en dat eerder ontkende. De analisten zijn niet van de buis weg te krijgen. Het is “hot breaking news”.
Over de Olympische Spelen zien we niets, wat sport betreft is het bijna uitsluitend honkbal, wel spectaculair trouwens.
Zaterdagavond 9 augustus 2008
De Olympische Spelen zijn nu ook in de USA losgebarsten. Waarschijnlijk door het tijdsverschil lopen we hier wat achter, alhoewel ook live uitzendingen te zien zijn.
We zitten nu in Canada, waar we vlakbij de Niagara watervallen een hotel hebben. We hebben de vallen ook al bezocht: een geweld aan water, zeker aan de Canadese kant. Het water komt met zo’n kracht naar beneden dat de waterspatten vele meters hoog de lucht ingaan. Morgen gaan we weer!
Het weer was de hele dag mooi zonnig, vanavond begonnen de eerste buien en volgens de weerberichten blijft het het hele weekend regenachtig met de nodige onweersbuien.
Zondagavond 10 augustus 2008
Vanmorgen naar een dienst geweest in de Presbyterian Church, vlak bij ons hotel. We werden warm ontvangen, de ouderling van dienst kwam onze namen vragen en bij het begin van de dienst werden we welkom geheten, we moesten gaan staan en kregen een hartelijk applaus: we waren Ryan and Weeny from the Netherlands. We moesten ook kennismaken met Henk van Dijk, een Nederlander van 82 jaar, geboren in Stadskanaal, maar volledig Canadees geworden. Hij verstond nog wel Nederlands, maar sprak het niet meer.
De dominee was prima te volgen, hij preekte over Jezus die over het water liep en Petrus, die naar Hem toe ging. Tijdens de dienst keken sommige mensen bij het raam veelvuldig naar buiten, later bleek ons dat daar een hert op het kerkhof allerlei sprongen maakte.
Na afloop van de dienst gezellig gekletst met de kerkgangers onder het genot van een glaasje fris. We hoorden daar ook dat het huidige weer (regen, regen en nog eens regen) sinds mensenheugenis niet is voorgekomen. Doorgaans is het rond deze tijd in augustus “hot and sticky”.
De regen deerde ons niet, wij Hollanders zijn wel wat gewend, ’s middags zijn we gewoon gaan lopen naar de Watervallen. Op de Maid of the Mist regent het toch altijd al, want je krijgt daar standaard een blauw regenjack. Het varen met de Maid was een overweldigende ervaring: je voer tot vlak bij de Horseshoe Falls, de grootste van de twee watervallen hier. Het was dan ook lastig om foto’s te maken vanwege de “regen” die wordt veroorzaakt door de enorme watermassa. We hebben er wel een aantal gemaakt, een selectie staat op de nieuwe fotogalerij, die op verzoek is toegevoegd en bovenaan in het weblog staat.
Jullie op- en aanmerkingen blijven van harte welkom, we horen graag wat je van het een en ander vindt.
Dinsdagavond 12 augustus 2008
Vandaag de hele dag in Pittsburgh doorgebracht. Aanvankelijk waren we niet zo enthousiast over deze stad, want gisteravond waren we downtown, waren alle winkels dicht en de mensen op straat maakten een wat ongure indruk. Vanmorgen was dat anders: we gingen naar het strip District, een wat vervallen geheel met een gezellige uitstraling. Leuke winkels, een beetje marktachtig, we dachten er gauw uitgekeken te zijn, maar we moesten steeds weer quarters in de parkeermeter gooien.
Vanmiddag zijn we naar de Duquesne Incline geweest, een 130 jaar oude kabelbaan naar Mount Washington die nog geheel intact is: een unieke belevenis met een prachtig uitzicht op Pittsburgh.
In ons hotel is er elke dag van 5 tot 7 uur happy hour: je kunt dan gratis net zoveel bier drinken als je wilt, dus moesten we op tijd weer terug zijn ;-) om vervolgens de avond ontspannen door te brengen.
Donderdag 14 augustus 2008
Het was vandaag een bijzondere dag: op de drukke wegen in de buurt van ons hotel rijden koetsjes, getrokken door paarden, bestuurd door mannen of vrouwen in wel heel aparte kleding: de Amish!!! Wij verwachtten dat de Amish gescheiden zouden leven van de rest van de wereld, niets is minder waar: ze leven te midden van de “gewone” Amerikanen en gaan daar ook op een vriendelijke manier mee om. We hebben vandaag veel geleerd over deze streek en de gewoonten van de Amish. Ze gebruiken geen elektriciteit, hebben geen sieraden, dragen eenvoudige kleding, zonder make up. Het zijn biologische boeren, met land dat veel geld waard is omdat er geen bestrijdingsmiddelen worden gebruikt, ook wordt er geen irrigatie toegepast: ze laten de natuur hun werk doen en blijkbaar is dat lonend, want een aantal Amish is miljonair.
De school (ja, we blijven onderwijsmensen…) bestaat uit een gebouwtje met één lokaal, waarin groep 1 tot en met 8 les krijgt van één juf, die tussen de 18 en 21 jaar is. De juf stopt met lesgeven als ze gaat trouwen, want dan moet ze aan een huishouden gaan werken en dat is nogal bewerkelijk als alles handmatig moet worden gedaan. Op de voorste rij zit groep 1, op de tweede groep 2 en achteraan zit groep 8. Als je groep 8 achter de rug hebt moet je gaan werken in het huishouden of op de boerderij, het is niet gebruikelijk dat kinderen doorleren. Ook de juf heeft alleen maar lagere school. We zagen zelfs Sarah, een Amish meisje van 15 jaar, dat een eigen bedrijfje heeft, geholpen door haar grootmoeder. Ze verkocht zelfgemaakte pretzels.
We zitten nu op de hotelkamer alle indrukken een beetje te verwerken. We hebben wel wat foto’s gemaakt, maar het is lastig om de Amish te fotograferen. Het wordt door hen als een zonde beschouwd om op de foto te gaan en daarom hebben we ons terughoudend op moeten stellen. Hieronder een Amish op het land aan het werk.
En zo rijden de koetsje op de openbare weg:
En is dit niet schattig?
Vrijdagavond 15 augustus 2008
We zijn inmiddels aangekomen in Stroudsburg, een plaatsje in de Pocorno Mountains. We zijn ook nog steeds diep onder de indruk van onze ontmoetingen met de Amish. Vanmorgen hebben we nog een hele tijd rondgereden in de buurt van Paradise en de meest wonderlijke taferelen gezien. Gelukkig konden we ook nog wat foto’s maken, echter lang niet zoveel als we wilden; we durfden ook niet zo goed.
We namen afscheid met een bezoekje aan de winkel van Sarah Mae, het 15-jarige meisje waarvan ik gisteren al vertelde. Haar zelfgemaakte pretzels smaken overheerlijk!
Vanmiddag zijn we te midden van een enorme regen- en onweersbui in ons hotel aangekomen: een beetje vervallen Quality Inn. Het weer in deze omgeving is het meest hevig sinds 1920, hoorden we op de TV, wat fijn om hier in de USA deel uit te maken van zo’n historisch gebeuren ;), we vermaken ons overigens prima!
Zaterdagavond 16 augustus 2008
Met enige weemoed zijn we vanmiddag aangekomen in ons laatste hotel: een Best Western in Philly, zoals de Amerikanen Philadelphia noemen. Vanmorgen hebben we nog een waterval in Bushkill bezocht, de “Niagara van Pennsylvania”. Dat klopt dus voor geen meter want er is niets dat vergelijkbaar is met het donderend geweld van den Niagara Watervallen.
Vanmorgen hebben we ook een origineel Amerikaans ontbijt genuttigd met eieren, bacon, gebakken aardappelreepjes en toast. Ergens is het maar goed dat we aan onze laatste dagen hier bezig zijn want als we zo doorgaan moeten we straks twee vliegtuigstoelen per persoon boeken, zoals een aantal monsterlijk dikke mensen hier ongetwijfeld nodig heeft. Het is hier niet goed mogelijk om slank te blijven, vanwege de enorme hoeveelheden voedsel die je voorgeschoteld krijgt en het is nog lekker ook. In Paradise bijvoorbeeld konden we bij het ontbijt zelf “waffels” bakken, een soort Belgische wafels gevuld met stroop: heerlijk!
Zondagavond 17 augustus 2008
Vanmorgen naar de kerk geweest bij de 10e Presbyteriaanse Kerk hier in Philadelphia. Veel jeugd in de kerk, het is namelijk ook een universiteitsstad, en de dominee hield een prachtige Bijbelstudie/preek over “IJdelheid der ijdelheden”. Hij gaat tot mei volgend jaar preken over het boek Prediker en raadde het lezen ervan aan voor alle twijfelaars, agnosten en zoekers naar de zin van het leven. Die zin is te vinden in de laatste twee verzen van Prediker.
Wij vinden Philly een mooie stad, met mooie parkjes en pleinen. Het is er schoon, alhoewel er naar verhouding veel zwervers zijn. Die hebben een plek dicht bij ons hotel, aan de rand van een park, tegen een hoge muur aan. Ook de diverse bankjes in de parken worden bezet door deze zwervers: schrijnend. Toen we vanmiddag zaten uit te rusten kwam er een vragen of we nog wat drinken voor hem hadden. We hebben hem toen maar onze halfvolle beker met cola gegeven.
Vanmorgen de auto opgehaald in Newark, waarna een spannende rit begon naar het noorden van de staat New York. Gelukkig bewijst Eva (van de TomTom) ons goede diensten door ons zeer geduldig door het drukke verkeer te loodsen.
Op dit moment zitten we in ons luxe hotel in Lake George (twee badkamers, twee kamers, alles er op en er aan) te genieten van een glas goede wijn.
Woensdagavond 6 augustus 2008
Na een goede nachtrust zijn we vanmorgen op weg gegaan in de Adirondack regio. Lake George blijkt een heel gezellig stadje te zijn en de omgeving is prachtig. Heuvelachtig, mooie meren, leuke dorpjes.
De middag hebben we grotendeels doorgebracht in Lake Placid, bekend van de Olympische winterspelen van 1932 en 1980. We hebben een bezoek gebracht aan de springschans en via een kabelbaan en een lift zijn we bovenop wezen kijken. Vanaf heden hebben we nóg meer respect voor schansspringers dan we al hadden.
Vanavond het stadje Lake George bezocht, waar we ons verbaasden over de overvloed aan shirts, mokken, glazen, speelgoed en allerlei prullaria, zelfs zagen we een winkel met alleen maar spullen voor de Kerst.
Donderdag 7 augustus 2008
Vanmorgen bijtijds vertrokken naar onze volgende bestemming: Mansfield in Pennsylvania. Eva had al snel de meest handige route berekend en leidde ons feilloos over de weg. Onderweg getankt: $3,899 per gallon, een koopje, alhoewel de Amerikanen daar anders over denken. De benzineprijzen zijn voorpaginanieuws en verdringen zelfs de weerberichten en de sportuitslagen. Het tanken ging beter dan gisteren: toen werd onze creditcard niet geaccepteerd en moesten we van te voren een bedrag betalen waarvoor we dan konden tanken, een nogal belachelijk systeem. Het aardige meisje achter de kassa zei “you hate me” toen ik liet merken dat ik mijn tank vol wilde hebben en dat dit niet op deze manier lukte. Ik heb haar wel gerustgesteld “No my dear, I love you, but I hate the system”.
Het landschap is heuvelachtig, mooi groen en vriendelijk. Mansfield is een boerengehucht waar de rust van af straalt. We genieten van de rust en de ruimte.
Vrijdagavond 8 augustus 2008
De weersvooruitzichten voor vandaag waren regenachtig, dus hebben we op deze dag onze culturele dag gepland. In Corning hebben we het glasmuseum bezocht. In New York zagen we geen enkel museum van binnen, we voelden ons wat schuldig over het gebrek aan cultuur, vandaag echter hebben we een dermate grote shot cultuur gehad dat we daar de hele verder vakantie op kunnen teren. Het glasmuseum is volgens de boekjes de tweede grote attractie in de staat New York en wij begrijpen waarom. Er is een unieke verzameling glas te zien met spectaculaire demonstraties, interessant voor kinderen en volwassenen. Gelikt opgezet, zoals bijna alles hier. We zijn dan ook niet toegekomen aan het bezoeken van de 90 wineries in deze omgeving.
Op de TV hier gaat het vrijwel uitsluitend over John Edwards, de voormalige presidentskandidaat, die een buitenechtelijke relatie had in 2006 en dat eerder ontkende. De analisten zijn niet van de buis weg te krijgen. Het is “hot breaking news”.
Over de Olympische Spelen zien we niets, wat sport betreft is het bijna uitsluitend honkbal, wel spectaculair trouwens.
Zaterdagavond 9 augustus 2008
De Olympische Spelen zijn nu ook in de USA losgebarsten. Waarschijnlijk door het tijdsverschil lopen we hier wat achter, alhoewel ook live uitzendingen te zien zijn.
We zitten nu in Canada, waar we vlakbij de Niagara watervallen een hotel hebben. We hebben de vallen ook al bezocht: een geweld aan water, zeker aan de Canadese kant. Het water komt met zo’n kracht naar beneden dat de waterspatten vele meters hoog de lucht ingaan. Morgen gaan we weer!
Het weer was de hele dag mooi zonnig, vanavond begonnen de eerste buien en volgens de weerberichten blijft het het hele weekend regenachtig met de nodige onweersbuien.
Zondagavond 10 augustus 2008
Vanmorgen naar een dienst geweest in de Presbyterian Church, vlak bij ons hotel. We werden warm ontvangen, de ouderling van dienst kwam onze namen vragen en bij het begin van de dienst werden we welkom geheten, we moesten gaan staan en kregen een hartelijk applaus: we waren Ryan and Weeny from the Netherlands. We moesten ook kennismaken met Henk van Dijk, een Nederlander van 82 jaar, geboren in Stadskanaal, maar volledig Canadees geworden. Hij verstond nog wel Nederlands, maar sprak het niet meer.
De dominee was prima te volgen, hij preekte over Jezus die over het water liep en Petrus, die naar Hem toe ging. Tijdens de dienst keken sommige mensen bij het raam veelvuldig naar buiten, later bleek ons dat daar een hert op het kerkhof allerlei sprongen maakte.
Na afloop van de dienst gezellig gekletst met de kerkgangers onder het genot van een glaasje fris. We hoorden daar ook dat het huidige weer (regen, regen en nog eens regen) sinds mensenheugenis niet is voorgekomen. Doorgaans is het rond deze tijd in augustus “hot and sticky”.
De regen deerde ons niet, wij Hollanders zijn wel wat gewend, ’s middags zijn we gewoon gaan lopen naar de Watervallen. Op de Maid of the Mist regent het toch altijd al, want je krijgt daar standaard een blauw regenjack. Het varen met de Maid was een overweldigende ervaring: je voer tot vlak bij de Horseshoe Falls, de grootste van de twee watervallen hier. Het was dan ook lastig om foto’s te maken vanwege de “regen” die wordt veroorzaakt door de enorme watermassa. We hebben er wel een aantal gemaakt, een selectie staat op de nieuwe fotogalerij, die op verzoek is toegevoegd en bovenaan in het weblog staat.
Jullie op- en aanmerkingen blijven van harte welkom, we horen graag wat je van het een en ander vindt.
Dinsdagavond 12 augustus 2008
Vandaag de hele dag in Pittsburgh doorgebracht. Aanvankelijk waren we niet zo enthousiast over deze stad, want gisteravond waren we downtown, waren alle winkels dicht en de mensen op straat maakten een wat ongure indruk. Vanmorgen was dat anders: we gingen naar het strip District, een wat vervallen geheel met een gezellige uitstraling. Leuke winkels, een beetje marktachtig, we dachten er gauw uitgekeken te zijn, maar we moesten steeds weer quarters in de parkeermeter gooien.
Vanmiddag zijn we naar de Duquesne Incline geweest, een 130 jaar oude kabelbaan naar Mount Washington die nog geheel intact is: een unieke belevenis met een prachtig uitzicht op Pittsburgh.
In ons hotel is er elke dag van 5 tot 7 uur happy hour: je kunt dan gratis net zoveel bier drinken als je wilt, dus moesten we op tijd weer terug zijn ;-) om vervolgens de avond ontspannen door te brengen.
Donderdag 14 augustus 2008
Het was vandaag een bijzondere dag: op de drukke wegen in de buurt van ons hotel rijden koetsjes, getrokken door paarden, bestuurd door mannen of vrouwen in wel heel aparte kleding: de Amish!!! Wij verwachtten dat de Amish gescheiden zouden leven van de rest van de wereld, niets is minder waar: ze leven te midden van de “gewone” Amerikanen en gaan daar ook op een vriendelijke manier mee om. We hebben vandaag veel geleerd over deze streek en de gewoonten van de Amish. Ze gebruiken geen elektriciteit, hebben geen sieraden, dragen eenvoudige kleding, zonder make up. Het zijn biologische boeren, met land dat veel geld waard is omdat er geen bestrijdingsmiddelen worden gebruikt, ook wordt er geen irrigatie toegepast: ze laten de natuur hun werk doen en blijkbaar is dat lonend, want een aantal Amish is miljonair.
De school (ja, we blijven onderwijsmensen…) bestaat uit een gebouwtje met één lokaal, waarin groep 1 tot en met 8 les krijgt van één juf, die tussen de 18 en 21 jaar is. De juf stopt met lesgeven als ze gaat trouwen, want dan moet ze aan een huishouden gaan werken en dat is nogal bewerkelijk als alles handmatig moet worden gedaan. Op de voorste rij zit groep 1, op de tweede groep 2 en achteraan zit groep 8. Als je groep 8 achter de rug hebt moet je gaan werken in het huishouden of op de boerderij, het is niet gebruikelijk dat kinderen doorleren. Ook de juf heeft alleen maar lagere school. We zagen zelfs Sarah, een Amish meisje van 15 jaar, dat een eigen bedrijfje heeft, geholpen door haar grootmoeder. Ze verkocht zelfgemaakte pretzels.
We zitten nu op de hotelkamer alle indrukken een beetje te verwerken. We hebben wel wat foto’s gemaakt, maar het is lastig om de Amish te fotograferen. Het wordt door hen als een zonde beschouwd om op de foto te gaan en daarom hebben we ons terughoudend op moeten stellen. Hieronder een Amish op het land aan het werk.
En zo rijden de koetsje op de openbare weg:
En is dit niet schattig?
Vrijdagavond 15 augustus 2008
We zijn inmiddels aangekomen in Stroudsburg, een plaatsje in de Pocorno Mountains. We zijn ook nog steeds diep onder de indruk van onze ontmoetingen met de Amish. Vanmorgen hebben we nog een hele tijd rondgereden in de buurt van Paradise en de meest wonderlijke taferelen gezien. Gelukkig konden we ook nog wat foto’s maken, echter lang niet zoveel als we wilden; we durfden ook niet zo goed.
We namen afscheid met een bezoekje aan de winkel van Sarah Mae, het 15-jarige meisje waarvan ik gisteren al vertelde. Haar zelfgemaakte pretzels smaken overheerlijk!
Vanmiddag zijn we te midden van een enorme regen- en onweersbui in ons hotel aangekomen: een beetje vervallen Quality Inn. Het weer in deze omgeving is het meest hevig sinds 1920, hoorden we op de TV, wat fijn om hier in de USA deel uit te maken van zo’n historisch gebeuren ;), we vermaken ons overigens prima!
Zaterdagavond 16 augustus 2008
Met enige weemoed zijn we vanmiddag aangekomen in ons laatste hotel: een Best Western in Philly, zoals de Amerikanen Philadelphia noemen. Vanmorgen hebben we nog een waterval in Bushkill bezocht, de “Niagara van Pennsylvania”. Dat klopt dus voor geen meter want er is niets dat vergelijkbaar is met het donderend geweld van den Niagara Watervallen.
Vanmorgen hebben we ook een origineel Amerikaans ontbijt genuttigd met eieren, bacon, gebakken aardappelreepjes en toast. Ergens is het maar goed dat we aan onze laatste dagen hier bezig zijn want als we zo doorgaan moeten we straks twee vliegtuigstoelen per persoon boeken, zoals een aantal monsterlijk dikke mensen hier ongetwijfeld nodig heeft. Het is hier niet goed mogelijk om slank te blijven, vanwege de enorme hoeveelheden voedsel die je voorgeschoteld krijgt en het is nog lekker ook. In Paradise bijvoorbeeld konden we bij het ontbijt zelf “waffels” bakken, een soort Belgische wafels gevuld met stroop: heerlijk!
Zondagavond 17 augustus 2008
Vanmorgen naar de kerk geweest bij de 10e Presbyteriaanse Kerk hier in Philadelphia. Veel jeugd in de kerk, het is namelijk ook een universiteitsstad, en de dominee hield een prachtige Bijbelstudie/preek over “IJdelheid der ijdelheden”. Hij gaat tot mei volgend jaar preken over het boek Prediker en raadde het lezen ervan aan voor alle twijfelaars, agnosten en zoekers naar de zin van het leven. Die zin is te vinden in de laatste twee verzen van Prediker.
Wij vinden Philly een mooie stad, met mooie parkjes en pleinen. Het is er schoon, alhoewel er naar verhouding veel zwervers zijn. Die hebben een plek dicht bij ons hotel, aan de rand van een park, tegen een hoge muur aan. Ook de diverse bankjes in de parken worden bezet door deze zwervers: schrijnend. Toen we vanmiddag zaten uit te rusten kwam er een vragen of we nog wat drinken voor hem hadden. We hebben hem toen maar onze halfvolle beker met cola gegeven.
R en W in New York
Vrijdag 1 augustus 2008
Vandaag onze eerste dag in New York. Gisteravond zijn we laat aangekomen in ons hotel na een voorspoedige vlucht: we vertrokken op tijd en waren een half uur te vroeg op JFK (John F. Kennedy Airport). Dat hield in dat we eerst op de landingsbaan en daarna op de koffers lang moesten wachten. Uiteindelijk zaten we in de taxi naar Manhattan.
Vandaag zijn we eerst met de subway naar Rockefeller Center geweest, waar we op de top van het Rockefeller gebouw een geweldig uitzicht hadden op Manhattan, de prachtige wolkenkrabbers en Central Park. Daarna hebben we ons in de massa gestort, richting Times Square: druk, heet, lawaai, heel veel winkels, lange rijen voor de theaters op Broadway en vooral heel veel mensen, heel veel veiligheidspersoneel ook.
Het Washington Square Park is helaas gesloten, het wordt gerenoveerd en is pas weer in 2009 open voor het publiek, jammer, want we zitten er vlak bij.
We moeten nog wel een beetje afkicken van het chique Kirkland en van de familie die we daar hebben achtergelaten. We reizen nu in de subway en niet meer in die grote Honda Pilot. We missen ook de contacten met Jodi, Ewald, Amanda, Stefan en Marcel, they are Seattle’s Best!!
Zondagavond 3 augustus 2008
Gisteren met de Circle Line rond Manhattan gevaren. Bij vertrek zag de lucht er donker en dreigend uit en toen we vertrokken met de boot stortregende het. Windvlagen zorgden voor aardig wat golven en wij hoopten steeds maar dat de buien over zouden drijven. Helaas, juist toen we heel dicht bij het Vrijheidsbeeld voeren zat de lucht potdicht en zag het grijs van de regen. Van de beroemde skyline hebben we dus weinig gezien, pas bij de Brooklyn Bridge werd het weer beter en konden we op het buitendek. Vandaag hoorden we van Nederlanders die zaterdag aangekomen zijn dat ze vier uren zonder eten of drinken op het vliegveld van Boston moesten wachten tot het weer boven New York goed genoeg was om te landen, het kan dus altijd nog erger.
Gisteravond zijn we op Times Square wezen kijken: lichtreclames, lawaai, mensen, groots en meeslepend. Ook daar weer een hevige regenbui, die iedereen de winkels in deed vluchten. Tamelijk vermoeid weer op de hotelkamer aangekomen.
Vanmorgen hadden we de Harlem Gospel Tour. Het was even zoeken, maar we waren op tijd bij de afgesproken plaats. Een aparte gewaarwording, vond ik, om als blanke zo maar vrij in Harlem rond te lopen, na mijn eerdere slechte ervaring in die omgeving.
Het bezoek aan de Baptist Church duurde een half uurtje, daarna gingen we naar een enorme happening een aantal straten verderop, waar 800 á 1000 mensen werden “gedoopt” met behulp van een grote brandslang. De dominee sprak begeesterd, de band was geheel in trance en alle mensen waren blij en vrolijk.
Daarna moesten we even bijkomen in Central Park, waarna we op weg gingen naar Ground Zero: buitengewoon indrukwekkend als je je realiseert wat zieke geesten daar hebben aangericht. Indrukwekkend ook hoe de wederopbouw plaatsvindt!
’s Avonds enigszins afgedraaid in de hotelkamer aangekomen. We moesten maar eens vroeg naar bed vanavond…
Hier staan we op de Top of the Rocks, het hoogste punt van Rockefeller Center
Dinsdagavond 5 augustus 2008
Gisteren was onze laatste dag in NY. We hebben hem goed besteed door allereerst vanuit Brooklyn over de Brooklyn Bridge naar Manhattan te wandelen: een spectaculair gebeuren met geweldige uitzichten op de beroemde skyline van NY.
’s Middags moesten we daarom even bijkomen van de wandeling en hebben deze ouwetjes even op de hotelkamer gerust, om ’s avonds weer na een uitgebreide maaltijd van ons hotel naar Times Square te wandelen en weer terug. Volgend jaar gaan we ons opgeven voor de Vierdaagse…
Vanmorgen de auto opgehaald in Newark, waarna een spannende rit begon naar het noorden van de staat New York. Gelukkig bewijst Eva (van de TomTom) ons goede diensten door ons zeer geduldig door het drukke verkeer te loodsen.
Op dit moment zitten we in ons luxe hotel in Lake George (twee badkamers, twee kamers, alles er op en er aan) te genieten van een glas goede wijn.
Vandaag onze eerste dag in New York. Gisteravond zijn we laat aangekomen in ons hotel na een voorspoedige vlucht: we vertrokken op tijd en waren een half uur te vroeg op JFK (John F. Kennedy Airport). Dat hield in dat we eerst op de landingsbaan en daarna op de koffers lang moesten wachten. Uiteindelijk zaten we in de taxi naar Manhattan.
Vandaag zijn we eerst met de subway naar Rockefeller Center geweest, waar we op de top van het Rockefeller gebouw een geweldig uitzicht hadden op Manhattan, de prachtige wolkenkrabbers en Central Park. Daarna hebben we ons in de massa gestort, richting Times Square: druk, heet, lawaai, heel veel winkels, lange rijen voor de theaters op Broadway en vooral heel veel mensen, heel veel veiligheidspersoneel ook.
Het Washington Square Park is helaas gesloten, het wordt gerenoveerd en is pas weer in 2009 open voor het publiek, jammer, want we zitten er vlak bij.
We moeten nog wel een beetje afkicken van het chique Kirkland en van de familie die we daar hebben achtergelaten. We reizen nu in de subway en niet meer in die grote Honda Pilot. We missen ook de contacten met Jodi, Ewald, Amanda, Stefan en Marcel, they are Seattle’s Best!!
Zondagavond 3 augustus 2008
Gisteren met de Circle Line rond Manhattan gevaren. Bij vertrek zag de lucht er donker en dreigend uit en toen we vertrokken met de boot stortregende het. Windvlagen zorgden voor aardig wat golven en wij hoopten steeds maar dat de buien over zouden drijven. Helaas, juist toen we heel dicht bij het Vrijheidsbeeld voeren zat de lucht potdicht en zag het grijs van de regen. Van de beroemde skyline hebben we dus weinig gezien, pas bij de Brooklyn Bridge werd het weer beter en konden we op het buitendek. Vandaag hoorden we van Nederlanders die zaterdag aangekomen zijn dat ze vier uren zonder eten of drinken op het vliegveld van Boston moesten wachten tot het weer boven New York goed genoeg was om te landen, het kan dus altijd nog erger.
Gisteravond zijn we op Times Square wezen kijken: lichtreclames, lawaai, mensen, groots en meeslepend. Ook daar weer een hevige regenbui, die iedereen de winkels in deed vluchten. Tamelijk vermoeid weer op de hotelkamer aangekomen.
Vanmorgen hadden we de Harlem Gospel Tour. Het was even zoeken, maar we waren op tijd bij de afgesproken plaats. Een aparte gewaarwording, vond ik, om als blanke zo maar vrij in Harlem rond te lopen, na mijn eerdere slechte ervaring in die omgeving.
Het bezoek aan de Baptist Church duurde een half uurtje, daarna gingen we naar een enorme happening een aantal straten verderop, waar 800 á 1000 mensen werden “gedoopt” met behulp van een grote brandslang. De dominee sprak begeesterd, de band was geheel in trance en alle mensen waren blij en vrolijk.
Daarna moesten we even bijkomen in Central Park, waarna we op weg gingen naar Ground Zero: buitengewoon indrukwekkend als je je realiseert wat zieke geesten daar hebben aangericht. Indrukwekkend ook hoe de wederopbouw plaatsvindt!
’s Avonds enigszins afgedraaid in de hotelkamer aangekomen. We moesten maar eens vroeg naar bed vanavond…
Hier staan we op de Top of the Rocks, het hoogste punt van Rockefeller Center
Dinsdagavond 5 augustus 2008
Gisteren was onze laatste dag in NY. We hebben hem goed besteed door allereerst vanuit Brooklyn over de Brooklyn Bridge naar Manhattan te wandelen: een spectaculair gebeuren met geweldige uitzichten op de beroemde skyline van NY.
’s Middags moesten we daarom even bijkomen van de wandeling en hebben deze ouwetjes even op de hotelkamer gerust, om ’s avonds weer na een uitgebreide maaltijd van ons hotel naar Times Square te wandelen en weer terug. Volgend jaar gaan we ons opgeven voor de Vierdaagse…
Vanmorgen de auto opgehaald in Newark, waarna een spannende rit begon naar het noorden van de staat New York. Gelukkig bewijst Eva (van de TomTom) ons goede diensten door ons zeer geduldig door het drukke verkeer te loodsen.
Op dit moment zitten we in ons luxe hotel in Lake George (twee badkamers, twee kamers, alles er op en er aan) te genieten van een glas goede wijn.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
